سرگیجه

این مورد را ارزیابی کنید
(2 رای‌ها)
نوشته شده توسط  | منتشرشده در: مغز و اعصاب

سرگیجه بیشتر از اینکه یک بیماری باشد یک علامت محسوب می شود و یکی از علل شایع مراجعه بیماران به متخصص مغز و اعصاب می باشد.

سرگیجه حقیقی احساسی است که در آن شخص حس می کند خودش یا محیط اطرافش می چرخند یا حرکت می کنند.

 

vertigo1.jpg

 

در مقابل سرگیجه حقیقی (True vertigo)، علامت شایع دیزینس (Dezzines) را داریم که در واقع احساس سبکی سر و یا علت سیاهی رفتن چشمها به خصوص موقع تغییر پوزیشن مثلا از حالت نشسته به ایستاده یا دراز کشیدن است. افراد مبتلا به دیزینیس با شکایت سرگیجه به پزشک مراجعه می کنند ولی با شرح حال و معاینه معمولا مشخص می شود که آیا بیمار مبتلا به سرگیجه واقعی است یا نه، علت سرگیجه می تواند عصبی باشد و پزشک نورولوژیست با بررسی بیمار و پرسش سوالاتی مانند وجود سرگیجه در خواب و ... شرح حال بیمار را کامل می کند.

سرگیجه می تواند یک احساس خفیف گیجی و یا سبکی سر باشد و یا آنقدر سرگیجه شدید باشد که موجب عدم تعادل و حتی افتادن فرد شود و شخص را از فعالیتهای روزانه بازدارد .

سرگیجه بسته به علت ایجاد آن به دو نوع پريفرال (محیطی) و سنترال (مرکزی) تقسیم می شود. معموvertigo2.jpgلا سرگیجه محیطی بر خلاف سرگیجه مرکزی ، منشا مغزی ندارد و عمدتا مربوط به اختلال وستبولی گوش می باشد.

سرگیجه محیطی معمولا کوتاه است و با تغییر ناگهانی وضعیت سر ایجاد شده و با ثابت ماندن فرد در عرض چند ثانیه از بین می رود و ممکن است با تهوع و استفراغ همراه باشد؛ ولی ممکن است در نوریت وستبولار گوش که بعد از عفونتهای ویروسی ایجاد می شود تا چند روز هم طول بکشد.

سرگیجه مرکزی معمولا پوزیشنال (وابسته به موقعیت) نیست و به تغییر وضعیت فرد ارتباط چندانی ندارد طولانی تر است و احتمال دارد همراه با علائم دیگر مثل عدم تعادل، دوبینی، افتادن و علائم دیگر مربوط به درگیری سیستم تعادل در مغز باشد.

از علل مهم سرگیجه مرکزی می توان به میگرن، سکته مغزی ( به خصوص اگر شروع علائمی ناگهانی داشته باشد)، ام اس یا حتی بعضی تومورهای مغز و خونرسانی ناکافی عروق ورتبروبازیلار مغز اشاره کرد.

با وجود تمام موارد ذکر شده گاهی تشخیص نو ع محیطی و مرکزی از روی شرح حال بیمار راحت نیست و با معاینات دقیق نورولوژیک توسط یک متخصص مغز و اعصاب و تستهای تشخیصی، علت صحیح سرگیجه تشخیص داده می شود و با توجه به اینکه درمان سرگیجه با توجه به علت زمینه ای آن صورت می گیرد تشخیص صحیح بسیار مهم است.

از تستهای تشخیصی که برای سرگیجه بکار می رود:

MRIمغز که ساختمان مغز را نشان می دهد و سونوگرافی داپلر مغز (TCD) که خونرسانی قسمت خلفی مغز را که اختلال آن در ایجاد سرگیجه و عدم تعادل نقش دارد را نشان می دهد.

در مواردی که متخصص مغز و اعصاب با توجه به شرح حال، معاینات نورولوژیک و روشهای پاراکلینیک، علت ارگانیک مغزی را پیدا نکرد بیمار را جهت ارزیابی سیستم تعادلی و وستيبولى گوش به متخصص گوش و حلق و بینی ارجاع می دهد.

vertigo3.jpg

درمان سرگیجه هم به صورت علامتى با داروهای آنتی هیستامین مثل بتا سرک انجام می شود که روی هر دو نوع سرگیجه محیطی و مرکزی موثر است ولی درمان اساسی آن با توجه به علت زمینه ای سرگیجه انجام می شود.با توجه به اهمیت علل ارگانیک مغزی سرگیجه در صورتیکه سرگیجه را تجربه کردید بهتر است جهت بررسی بیشتر به یک متخصص مغز و اعصاب خوب مراجعه کنید.

سرگیجه

سرگیجه بیشتر از اینکه یک بیماری باشد یک علامت محسوب می شود و یکی از علل شایع مراجعه بیماران به متخصص مغز و اعصاب می باشد.

سرگیجه حقیقی احساسی است که در آن شخص حس می کند خودش یا محیط اطرافش می چرخند یا حرکت می کنند.

در مقابل سرگیجه حقیقی (True vertigo)، علامت شایع دیزینس (Dezzines) را داریم که در واقع احساس سبکی سر و یا سیاهی رفتن چشمها به خصوص موقع تغییر پوزیشن مثلا از حالت نشسته به ایستاده است. افراد مبتلا به دیزینیس با شکایت سرگیجه به پزشک مراجعه می کنند ولی با شرح حال و معاینه معمولا مشخص می شود که آیا بیمار مبتلا به سرگیجه واقعی است یا نه.

سرگیجه می تواند یک احساس خفیف گیجی و یا سبکی سر باشد و یا آنقدر شدید باشد که موجب عدم تعادل و حتی افتادن فرد شود و شخص را از فعالیتهای روزانه بازدارد.

سرگیجه بسته به علت ایجاد آن به دو نوع پريفرال (محیطی) و سنترال (مرکزی) تقسیم می شود. معمولا سرگیجه محیطی بر خلاف سرگیجه مرکزی ، منشا مغزی ندارد و عمدتا مربوط به اختلال وستبولی گوش می باشد.

سرگیجه محیطی معمولا کوتاه است و با تغییر ناگهانی وضعیت سر ایجاد شده و با ثابت ماندن فرد در عرض چند ثانیه از بین می رود و ممکن است با تهوع و استفراغ همراه باشد؛ ولی ممکن است در نوریت وستبولار گوش که بعد از عفونتهای ویروسی ایجاد می شود تا چند روز هم طول بکشد.

سرگیجه مرکزی معمولا پوزیشنال (وابسته به موقعیت) نیست و به تغییر وضعیت فرد ارتباط چندانی ندارد طولانی تر است و احتمال دارد همراه با علائم دیگر مثل عدم تعادل، دوبینی، افتادن و علائم دیگر مربوط به درگیری سیستم تعادل در مغز باشد.

از علل مهم سرگیجه مرکزی می توان به میگرن، سکته مغزی ( به خصوص اگر شروع علائمی ناگهانی داشته باشد)، ام اس یا حتی بعضی تومورهای مغز و خونرسانی ناکافی عروق ورتبروبازیلار مغز اشاره کرد.

با وجود تمام موارد ذکر شده گاهی تشخیص نو ع محیطی و مرکزی از روی شرح حال بیمار راحت نیست و با معاینات دقیق نورولوژیک توسط یک متخصص مغز و اعصاب و تستهای تشخیصی، علت صحیح سرگیجه تشخیص داده می شود و با توجه به اینکه درمان سرگیجه با توجه به علت زمینه ای آن صورت می گیرد تشخیص صحیح بسیار مهم است.

از تستهای تشخیصی که برای سرگیجه بکار می رود:

MRI مغز که ساختمان مغز را نشان می دهد و سونوگرافی داپلر مغز (TCD) که خونرسانی قسمت خلفی مغز را که اختلال آن در ایجاد سرگیجه و عدم تعادل نقش دارد را نشان می دهد.

در مواردی که متخصص مغز و اعصاب با توجه به شرح حال، معاینات نورولوژیک و روشهای پاراکلینیک، علت ارگانیک مغزی را پیدا نکرد بیمار را جهت ارزیابی سیستم تعادلی و وستيبولى گوش به متخصص گوش و حلق و بینی ارجاع می دهد.

درمان سرگیجه هم به صورت علامتى با داروهای آنتی هیستامین مثل بتا سرک انجام می شود که روی هر دو نوع سرگیجه محیطی و مرکزی موثر است ولی درمان اساسی آن با توجه به علت زمینه ای سرگیجه انجام می شود.

با توجه به اهمیت علل ارگانیک مغزی سرگیجه در صورتیکه سرگیجه را تجربه کردید بهتر است جهت بررسی بیشتر به یک متخصص مغز و اعصاب خوب مراجعه کنید.

بازدید 1066 بار
آخرین ویرایش در یکشنبه, 05 شهریور 1396 ساعت 00:09

خبرنامه ماهیانه

 شبکه خود را در این قسمت ثبت نمایید:

 

داپلر عروق مغز از آلمان

دکتر فرشته اسفندیاری